น้ำตกแรงเชียวไหลกรากจากตึก๕ ชั้น ทิ้งร่างน้ำหนักแรงไหลไม่ยั้งตัวสุดแรงลิ่วดิ่งสู่พื้นน้ำด้านล่างผ่านเฉียดใกล้ตัวข้าพเจ้า หากสายน้ำเชี่ยวสะดุดกระแทกทุกก้อนหินใกล้ที่สุด หินยื่นตัวออกมารับแรงอัดสายน้ำกึกก้องแตกสายกระเซ็นกระทบกระจายอาบก้อนหินข้างๆอย่างทั่วถึงกันก่อนที่ละขั้นที่ละก้อนของหินใหญ่แต่ละชั้นลงมา 

 

ข้าพเจ้าชื่นชมความมีเมตตาของสายน้ำพยายามแบ่งความสดชื่น เย็นสบายสู่หินทุกก้อนแม้ไกลสุดน้ำกระเด็นถึง

  หินก้อนใดเป็นผู้รับละอองไออาบไอเพียงน้อยนิด สะสมความชื้นจนทั่วแล้วปล่อยความชื้นเย็นแตะผิวหินติดกันถึงเวลาเอื้อความชื้นเย็นหินข้างๆจนชื้น ชื้นมากขึ้น…มากขึ้นจนหินไกลสุดละอองน้ำแตะผิวหินซึมเย็นชื้นจนเปียกฉ่ำเหมือนเสมือนอาบน้ำตกเช่นกัน