สัญญานิรันดร แสนธรรมดา แสนสบาย

 

 

 

 

 

จวนเจียนวัน เดือน สุดท้ายปี พ.ศ.๒๕๕๒    เราไม่ใช่ผู้สร้าง  เราไม่เรียกว่าความสำเร็จ  

 

 ตำนานใหม่เกิดขึ้นชายขอบอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย 

 

 

ตำนานใหม่เพื่อเล่าขาน   เกิดแพนกกระเต็นน้อย   กับแพนกกระเต็นใหญ่     ลมแห่งผาด่างพัดแยกกันไปตามสายลม ก่อนหยุดนิ่งเมื่อยามอาทิตย์ชิดลาขอบฟ้าด้านล่าง

 

 

 

 

 

 

 

จากเรือนไม้ไผ่ชื่อภูสีหมอกเป็นทำเลการเฝ้าดู    ตามจ้องรู้เห็นการเปลี่ยนแปลงให้ตามใจเรา…วาดแปลนแพน้อยส่งให้ช่างชาวผาด่าง 

 

เรือนภูสีหมอกตั้งอยู่สูงติดชิดของอ่างผาด่าง  สถานที่เอ่ยนามนี้  เป็นจุดเฝ้าเห็นมุมห้วยก้านเหลืองค่อยๆเปลี่ยนไป   

 

 

 

 

ตอมะค่าที่นอนตายแช่น้ำเกือบ ยี่สิบปี    คนที่อยู่ตรงนี้กับต้นไม้มะค่ายืนยันเหมือนกัน   จะให้ตอมะค่านอนตาย...ตรงเจ้าโผ่กล้าอ่อนทะลุผืนป่าขึ้นมา  ไม่ว่าจะมีเสียงหลายร้อยคน ออกความคิดเห็น...ย้ายตอไม้มะค่ากลวงตอนี้ไปตั้งที่อื่นจะสวยกว่า 

 

เจ้าไม้ยักษ์ต้นอ้วนโดนมนุษย์ใช้อาวุธเลื่อยยนต์ตักแยกร่างให้ล้มนอนตายตรงนี้  ตรงที่เจ้าเกิดจึงเหมาะสมกาละให้เจ้าทอดร่างเป็นอนุสรณ์   เรื่องของเจ้าพรรณไม้ป่าชุกชุมเคยมากมีแห่งอดีต  ยับเยินสิ้นจริงๆ 

 

 

 

 

 

 

จากเรือนไม้ชื่อภูสีหมอกเป็นทำเลการเฝ้าดู    ตามจ้องรู้เห็นการเปลี่ยนแปลงให้ตามใจเรา…วาดแปลนแพน้อยส่งให้ช่างชาวผาด่าง 

 

ดงต้นก้านเหลือง   ยืนสู้ชีวิตกล้าแข็ง   แตกลูกหลานก้านเหลืองตามขอบอ่างให้ชีวิตใหม่เกิดต้นอ่อนแช่น้ำป่าทุกปี  หน้าที่โปรดปรานของเราอีกอย่าง…คอยนับจำนวนลูกๆต้นอ่อน 

 

 

หน้าที่แห่งใจมั่น …การเฝ้ามองโครงแพน้อยได้เกิดอาศัยลอยในอ่างน้ำแห่งนี้  บางครั้งมีเสียงเหมือนตอกข้าวหลามลอยมาจากลำห้วยนี้    ชะโงกระเบียงมองตามเสียง  ชายแก่ชาวป่านั่งหันหลังนั่งทุบไม้ไผ่นวลกระบอกลำยาวเท่ากันกองโต 

จากวันนั้น  การกระทำของคนป่าอย่างตั้งใจ  ไม้กระบอกทรงกลมทุกอันถูกตีแตกกลายเป็นฝาเรือนแพ 

 

 

 

     

หน้าที่เรา…คนอยากสร้างแพน้อยคู่นี้   ยามรอเจ้ามีหลังคา    จงเดินทางไปตามหาหมอนอิง หมอนหนุน  เสื่อทอมือ  กระถางใส่เทียน  ทั้งรูปภาพตกแต่งแทนคำพรรณนาจากใจผู้วาดฝัน   ง่ายธรรมดาผูกไว้กับสำนึกต้องไม่ฝืดฝืนทำลายเจ้าผู้ยิ่งใหญ่คือธรรมชาติที่แพน้อยต้องอาศัยพื้นน้ำป่าล่องลอย 

 

 

 

   

การเปลี่ยนแปลงโดยจงใจจากตัวเรา   ภูผาสีด่างเป็นหน้าผา   มีชะโงกถ้ำให้เลียงผาสัตว์ป่าซ่อนภัยร้ายยามมนุษย์ย่ามกรายเข้าล่าชิงชีวิต  

 

บ้านนกร่าเริงบ้านไม้…. เกิดก่อนแพน้อย      แต่บ้านนกเงือกเป็นหลังแรกเกิดก่อนบ้านทุกหลัง ณ.ขอบอ่างน้ำแห่งนี้

 

…ดินแดนนี้แต่อดีตก่อน   ถูกปกปิดไว้ด้วยธรรมชาติสีเขียวตลอดปีขึ้นบดบัง    ยอมให้แต่สายลมพัดแทรกแหวกช่อพุ่มใบโตและยอดไม้เป็นที่ว่าง ผิวน้ำรอสายลมสร้างริ้วคลื่นละลอกพาทยอยออเข้าหาชายน้ำทีละคลื่นเรียงต่อกันไปไม่รู้จบ   

 

สิ่งที่ลมกับน้ำและเหล่าใบไม้  ภูเขาทุกลูกเบื้องหน้าช่วยกันป้องเป็นปราการ หรือดักรับลมอย่างดี    สิ่งนี้เกิดเองทุกวัน  คือความธรรมดาง่ายๆ   

 

 

 

 

 

วาดภาพในใจไม่ยาก  ยามใดเจ้าแพคู่นี้  จอดนิ่งไหวโอนตามฤดูกาลแห่งลมเหนือรวมกับพรรณใบไม้ป่า พรรณไม้สวน  พืชน้ำ ไว้รอบทุกๆด้าน

 

….ตรงที่ใดก็ตามแต่  ในอ่างน้ำแสนรักษ์แห่งนี้    แพน้อยมีหน้าที่สำคัญสร้างความสุขเล็กๆแต่ลึกซึ้งแก่ผู้เยือนมาพักแรม   

 

จุดยืนเป็นหลักแก่นสำคัญต้องไม่ทำลายทุกสรรพชีวิตรอบอ่างหรือใต้แพอ่างน้ำป่าอนญาติเจ้าแพคู่นี้ ลอยพยุงอาศัย 

 

 

 

 

 

 

 

ในนิยามของเราคิดไว้ได้...ไม่มากนัก    ธรรมชาติที่นี่ไม่ใช่ที่สวยที่สุด  แต่ที่นี่เรายินยอมให้เจ้าแห่งธรรมชาติเปิดเผยเรื่องราวความมีเสน่ห์ตามมโนมิติที่เจ้า...เป็นไป...เป็นอยู่…อย่างจริงใจ

 

ทั้งหมดเราได้ทำมานี้ …..กาลเวลากำหนดเรื่องทั้งหมด   เรากับชาวผาด่างร่วมทำเร่งต้องบอกต่อออกถึงความสำคัญของธรรมชาติเท่านั้นเอง  

 

คุณค่าของธรรมชาติจะไม่สิ้นสูญ    จงให้ธรรมชาติได้อยู่อย่างเฉยๆแค่นั้น  

ธรรมชาติมีสัญญานิรันดร จะไม่อาจเปลี่ยนแปลง หรือลับสลาย  หนีหายจากดินแดน ตรงนั้นไปได้เลย 

 โดมเผ่านากา