ดูนก แก่งกระจาน กับผาด่างแคมป์   ไทยแลนด์

Birding Kaengkrachan By Padangcamp Thailand

 

ดอกไม้แห่งสวรรค์

เจ้าปีกสวยทุกสายพันธุ์แต่งตัวกันเองหลากลายเติมสี เติมจุด แดง ขาว ม่วง ชมพูอ่อนและแก่ สดใส    สีตัดลายทางหรือขอบปีกหยักเป็นฟันเลื่อย  

 ผีเสื้อนางละเวงสีฟ้าเข้มมืดกำมะหยี่ลายเส้นเป็นเงาริ้วๆตามโค้งปีกกว้าง      บินผ่านต้องเหลียวมองเจ้าจนเห็นเจ้าหายไปใต้ซุ้มคลื้มต้นไทร 

 สีของปีกเขียวแวววาวของปีกแมลงทับ เจ้าหยิบมาประดับเป็นปีกเสื้อคลุมกายกลางเป็นชื่อเก๋ ผีเสื้อหางติ่งปารีส  

 

 

 ความพิเศษไม่ได้มีแค่นั้น ปริมาณผีเสื้อโบยบิน  มากมหาศาลเกินกว่าปีที่แล้ว  และในผาด่างไม่มีใครทักท้วงทุกช่วงเวลาขณะนี้   ต้นไม้โปรดของพวกเจ้าอยู่ใกล้ระเบียงตากผ้า 

ใครเดินมาตากผ้า อดไม่ได้ต้องหยุดมองต้นไม้ป่ากลีบดอกสีขาวนวล ทุกดอกมี 4กลีบ กลีบข้างม้วนออก เกษรชูช่อเหลืองตุ่มอ่อนๆ   ง่ายๆตัวของผีเสื้อใช้งวงดูดความชื้นจากทุกสิ่งที่ส่งกลิ่น…. 

 

 

 

 

ฝูงผีเสื้อทำอะไรให้เราดู พวกเจ้าบินแตะดมเกษรก่อนละล้าละลังรีบบินเบาๆไปเกาะอีกดอก  ก่อนจะทันกางปีกนิ่งหรือหุบปีกนิ่ง 

เจ้าเหลือบมองเห็นดอกข้างๆมากด้วยน้ำหวาน ทำให้เจ้าผละจากดอกไปสู่อีกดอก ไม่เว้นหยุดเฉยให้มือกล้องคนสายตายาวของเรา เก็บภาพของเจ้ากันเลย 

เราไม่ว่าเจ้าหรอกนะ เพราะเจ้าทำอะไร มันก็ดูน่ารักไปหมด 

พวกเจ้าช่างขยันแต่งแต้มความกระตือรือร้น  กาลเวลานี้พวกเจ้าคือผู้ครอบครองอาณาจักรป่าแห่งนี้  เจ้าแห่งกาลเวลาเน้นเรื่องของเจ้าตั้งแต่เช้าตรู่เป็นวันพิเศษใช่ไหม

ตอนนี้ตะวันสาดแสงทำงานมาครึ่งทาง    บ่ายสามโมงเย็นเป็นเวลาพวกเจ้าจะหายค่อยๆลาจางไป

 

 

 

ณ  ถาดโป่งเทียมมีแต่แมลง  หลายชนิดเหมือนกันเข้ามาเยี่ยมกินบุปเฟท์ ไร้เงาปีกของเจ้าผีเสื้อป่าและผีเสื้อทุ่งเราสรุปได้ว่า ผีเสื้อป่า ไม่สนใจแวะเวียนโป่งเทียมของเราสักนิด

มีแต่มือของเรากับตัวเองยกมือดม….เมื่อไรกลิ่นกะปินี้จะหมดไป 

 

 

 

ในป่าใหญ่ใกล้ชิดติดบ้านเรา   เราแน่ใจที่เดียวจำนวนผีเสื้อที่บ้านกร่าง อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน คือสวรรค์พิเลิศหล้า  เจ้าจะมากมายกว่าที่นี่อีกเป็นร้องพันเท่า  เวลางดงามอย่างนี้เจ้ามอบให้แก่ผู้พบเห็นเพียงสิ้น กรกฏาคมเท่านั้น

มีมากกว่านั้นเป็นเรื่องจริง   เจ้าดอกไม้บินได้บานสลับพับปีกโบยบินตามหลังเป็นสายเส้นกันไป   ตามแนวถนนสว่างหรือลำห้วยคดเคี้ยว เจ้าชอบแสงแดดผละหนีป่าทึบร่อนเล่นตามกันใช้แสงลำธารแสงสะท้อนเป็นเพชรเม็ดโต

 

 

 

ทุกหัวมุมโค้งหรือใบไม้ต้นโตโยกไหว    พวกเจ้าติดในแววตาเสมอ ไม่ว่าจะหันไปมองทิศมุมใด  ปิดตาคือหนทางเดียว  เพื่อไม่ต้องเห็นกัน   หรือเลือกจากหันหลังออกมาจากดินแดนแห่งนั้น  คือการลาเพื่อนดอกไม้แห่งสวรรค์  เราชอบเรียกชื่อนี้นะ 

วันนี้เป็นวันอะไรกัน  บ้านของเรามีแต่ผีเสื้อนาๆชนิด นกกางเขนดงบอกร้องว่ามาแล้วเราป้วนเปี้ยนอยู่บ้านนกเงือก 

ผีเสื้อบินเข้ามาในห้องนอนเกาะนิ่งเจ้าได้กลิ่นกะปิใช่ไหม เรานั่งอยู่ตรงนี้ไง  hi! 

 

 

 

 การกลับบ้านป่าครั้งนี้ นกแต้วแล้วร้องมาจากที่ไกลแสนไกล พี่เปี๊ยกบอกว่า  เงียบซิ…เราปิดปากอย่างว่าง่าย และสียงเบาๆผ่านป่าข้ามหน้าผา เบาแสนเบา  จำได้ดีเพื่อนรักมาแล้วฤดูจับคู่ปีนี้เริ่มเร็วอย่างรวมกันในกระป๋องจนพูน

นกเป็ดผีเล็ก1 คู่ (LITTLE GREBE)ว่ายหนีไปกลางอ่างผาด่างอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

นก bar-winged flycatcher- shrike เกาะกิ่งไม้ป่า  ชีวิตบินได้และเป็นนกอพยพหรือเปล่า  เจ้ากับเราทุกเดือนเมษาเจ้าชอบทำรังเล็กๆบนกิ่งต้นทองหลาง2550

เมื่อปีที่แล้ว เจ้าทำรังต้นงิ้วหลังแทงค์น้ำ 2551   รังของเจ้าจะอยู่ยอดไม้สูงสุดยอดและโล่ง   ปีนี้ รังลูกน้อยอยู่ต้นไหนเอ่ย  2552

 

 

 

นกโพระดกตีทอง coppersmith barbet   ออกจากโพรงใหม่ แต่เป็นซากต้นไม้แห้งต้นเดิมชาวผาด่างบอกเล่ากันว่าตอนนี้เจ้ากำลังสอนลูกน้อยหัดบิน  โชคดีจังฝนใหม่พาแมลงให้เกิดเต็มป่าตามมาด้วยและเหล่านี้เป็นโปรตีนอย่างดีที่สุด

 

 

 

 

 ผลไม้ป่านาๆชนิด มีทั้งเราปลูกแต่แรก มาวันนี้ยิ่งเวลาของเราอยู่อาศัยรวมกัน    ไม้ป่าเม็ดตกจมดินขึ้นเอง    พวกเจ้าสรรพชีวิตน้อยแห่งนี้ปลูกกันเอง ช่วยเราผ่อนแรง วันนี้งานปลูกต้นไม้กับดินแดนแห่งนี้ ไม่ใช่หน้าที่ของเราอีกต่อไป

 

 

 

ฝนปลายเมษาเปลี่ยนทุกชีวิตในป่านี้  เวลาแห่งการเริ่มทำงานตามธรรมชาติกำหนดหน้าที่แก่เผ่าพันธุ์อีกครั้งหนึ่ง   จั๊กจั่นป่าเริ่มดีดปีกกรีดร้องเพลงอีกครั้ง สั้นๆและเงียบไป  เริ่มใหม่คราวนี้ใต้ต้นไม้หน้าระเบียงบ้านนี่เอง 

 พี่เปี๊ยกชอบเสียงจั๊กจั่นป่า มากกว่าจั๊กจั่นบ้านและเราก็คิดเหมือนกัน  อยู่ป่าไม่มีเสียงจั๊กจั่นป่าหมายความว่ามีเหตุการณ์ร้ายเศร้า   ความสมดุลย์แห่งสิ่งแวดล้อมดินแดนป่าแห่งนี้ก่อตัวว่าทรุดโทรม 

หากเมื่อไรมีเสียงเหล่านี้คอยร้องบอก ดรรชนีชีวิตอาศัยเกื้อกูลยังสมดุลย์    คงเหมือนในนิทานตอนจบ  แค่วันนี้อีกวันหนึ่งเท่านั้นเอง   

พรุ่งนี้อะไรจะดำรงอยู่ หรือมีอะไรต้องจากป่านี้ไปนิรันต์กาล  นักสิ่งแวดล้อมเรียกว่า การสูญพันธุ์  เกิดขึ้นทุกเวลานาทีกับโลกกลมๆสำคัญมีมนุษย์น้อยๆคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของโลกนี้เสียด้วย 

 

 

 

นั่นทำให้เรื่องผิดพลาดและกลายเป็นเรื่องเลวร้ายทำลายความสุขตามธรรมชาติของมนุษย์กันเอง  เริ่มจากช้าๆแต่มั่นคง มนุษย์หาทางแก้ แต่ยิ่งแก้ เหมือนเชือกต้องยิ่งยุ่งกว่าเดิม  เราไม่มีความเห็นอะไรหรอกเพราะคำตอบของเราอาศัยพวกเจ้าบอกทาง